Koncentrator tlenu to urządzenie medyczne, dzięki któremu chory pacjent mający problemy z samodzielnym oddychaniem regularnie otrzymuje potrzebną mu do funkcjonowania dawkę tlenu. Jest to o wiele lepsza – bo znacznie tańsza i bezpieczniejsza alternatywa dla używanych jeszcze do niedawna butli ze sprężonym tlenem, których wadliwa konstrukcja niosła za sobą wysokie ryzyko pożaru. Najtańsze i najprostsze w budowie modele koncentratora tlenu składają się z dwóch wbudowanych wewnątrz urządzenia cylindrów, które wypełnione są zeolitem. Powodem wyboru właśnie tej a nie innej substancji jest fakt, że bardzo łatwo adsorbuje ona azot z powietrza. Jeden cykl pracy wygląda następująco: jeden z cylindrów napełnia się powietrzem ( maksymalnie może być napełniony do ciśnienia 138 kPa większe może być zagrożeniem dla żywotności urządzenia, ale również dlatego że to maksymalna granica przy której zeolit jest w stanie pochłonąć całkowicie zawarty w powietrzu azot), natomiast drugi z cylindrów kiedy wykona przepompowanie tlenu do pozostałych części koncentratora ulega dekompresacji do ciśnienia atmosferycznego tylko po to, by usunąć pobrany wcześniej azot. Cykl powtarzany jest wiele razy w zależności od potrzeb, każdy z nich z reguły nie trwa dłużej niż 20 sekund. Dzisiejsze koncentratory tlenu to urządzenia stosunkowo niewielkie ( łatwe w przenoszeniu z jednego do drugiego miejsca, dzięki czemu pacjent nie jest aż tak mocno ograniczony do jednego konkretnego) i bardzo wygodne w użyciu w każdym, dowolnym miejscu.