Komplementarność zasad azotowych

gru 10, 2021 | Przemysł

probówki

Jest to przestrzenne i chemiczne dopasowanie zasad w kwasach nukleinowych. Dopasowanie możliwe jest tylko dla par: adenina-tymina (w DNA), adenina-uracyl (w RNA) oraz guamina-cytozyna. W pierwszych 2 przypadkach powstają 2 wiązania wodorowe, w trzecim – 3 wiązania. Należy wiedzieć, że powstanie par typu adenina-adenina nie jest możliwe ze względu na przestrzenny kształt cząstek. Wiązania tworzą się pomiędzy zasadami azotowymi występującymi w nukleotydach. Komplementarność zasad azotowych stanowi mechanizm umożliwiający wierne przepisywanie informacji genetycznej zawartej w sekwencji nukleotydów z jednego łańcucha na nowo powstający. Dopasowanie przestrzenne i chemiczne zasad umożliwia właściwy wybór nukleotydu do nowo powstającego łańcucha DNA lub RNA w trakcie jego powstawania w procesie replikacji lub transkrypcji. Komplementarność zasad azotowych pozwala też na wybór odpowiedniej cząstki tRNA podczas translacji, przy czym w czasie tego procesu komplementarności zasad azotowych między trzecim nukleotydem kodonu a pierwszym antykodonu ulega rozluźnieniu. Komplementarność zasad azotowych odgrywa też dużą rolę w procesach taki, jak reperacja uszkodzonego łańcucha DNA czy rekombinacja. W wypadku DNA komplementarność zasad azotowych umożliwia naprawę uszkodzeń na jednej nici na podstawie nieuszkodzonej drugiej nici.